Het is me even allemaal te veel. Het gaat wel goed met me, maar ik voel gewoon dat er nog maar één druppel hoeft te komen en ik breek. En dat is juist wat ik zo graag wil voorkomen.

Kreeg vandaag bericht van het ziekenfonds, zoals het er nu voorstaat krijg ik geen machteging..Het is niet ‘ernstig’ genoeg?? Ik ben instaat naar de desbetreffende mevrouw toe te gaan en me op haar buro uit te kleden, mag ze dan bepalen hoe ‘ernstig’ het is!! Ik denk dat ik wel in hoger beroep ga. Morgen zal ik het ziekenhuis bellen. En dan maar hopen op het beste…

Dan het gestalk, wat ook maar niet stopt. Zit te denken om een ander nummer te nemen en Lisanne ook. Dan houd het in ieder geval op. Ik sta er boven, maar soms raakt het me wel.. Zoals nu, dan lukt het gewoon even niet, dan kan zoiets net de druppel zijn.

Een baan, ik heb een nieuwe baan, super, dat wel, een zorg minder, ja absoluut..Maar kan ik het allemaal aan? Een baan, therapie.. Alles met elkaar..Ene moment denk ik, tuurlijk kan je dat!! Andere moment, als ik me wat minder voel..Dan zal het soms knap lastig worden.. Zal ook 3 avonden moeten werken. Word een pittige tijd.

En dan nog een schuld gevoel, een schuld gevoel naar veel mensen. Ik wist dat het eens zou komen. De laatste weken waren toch wat een roes. Schuld gevoel naar de kinderen, naar M, maar ook heel erg naar Lisanne toe, en haar familie. Wat ik daar heb gedaan.. Het zit me erg hoog. Ik heb mensen een beeld van mij gegeven die helemaal niet bij mij past. Zo ben ik niet. Ik zat diep, te diep.. Maar dat was niet Pris. Ik hoop dat ik ooit de kans krijg dat ik dat aan hun mag bewijzen. Ik voelde me er welkom. En er rolt een traan over mijn wang terwijl ik het tik. Hoe stom kan een mens zijn? Ik weet dat ik het mezelf niet kwalijk moet nemen, maar het is wel gebeurd en dat doet me vreselijk zeer. Lisanne is belangrijk voor me.. En dat mag iedereen weten. Spijt en pijn is wat ik voel…

En verder, tja, een liefdesverklaring via internet.. Hoe kun je iemand zonder te kwetsen, vertellen dat het niet wederzijds is.. Bijna onmogelijk.. Dus ook dat spijt me.

Hoe laat ik het allemaal los?

Laat het los
‘T is al zo lang geleden
Maak een nieuw begin
Als een koele wind door je hart

Laat het gaan
Je bent al moe gestreden
Rust maar even uit
En kijk vooruit

Je hebt zoveel om te geven
En zoveel om voor te leven
Als je loskomt van de eenzaamheid
Blijf niet kwaad op het verleden
Maar wees dankbaar voor het heden
Zet je tranen en je zorgen opzij
En je maakt jezelf vrij
Alleen of met mij
Oh! Maak jezelf vrij

Laat het los
Het trekt je naar beneden
Kijk niet achterom
Maar volg de zon

laat je gaan
en laat je hart weer spreken
die je weg bepaald
en de eindstreep haalt
is vrij, is vrij

Je hebt zoveel om te geven
En zoveel om voor te leven
Als je loskomt van de eenzaamheid
Blijf niet kwaad op het verleden
Maar wees dankbaar voor het heden
Zet je tranen en je zorgen opzij
En je maakt jezelf vrij
Alleen of met mij
En je maakt jezelf vrij
Alleen of met mij
Oh maak jezelf vrij

Het heeft gelukkig niet heel lang geduurd (het bewuste weekend was de laaste keer), maar gister was het weer eens zover. Ik raakte even in een episode.. Best heftig ook wel, het begon zo’n beetje in de namiddag. Ik voelde het ook wel aankomen en toch kon ik het niet stoppen. Heel jammer vind ik dat. Ik ben juist dingen gaan doen die me dan net niet helpen of het zelfs erger maken.

Ik weet ook waar door het kwam. Iets waar ik me hier maar niet over uit laat. Het is nogal zielig!! En dan baal ik nog erger dat het iemand ook nog lukt om me in een hogere pan te krijgen. Lisanne heeft er het meeste last van gehad. Ik was weer eens niet te stoppen in het zoeken van bevestiging. Ik schaam me na de tijd dan ook altijd dood. Ik kan en wil hier heel graag zeggen dat ik enorme bewondering voor haar heb. Ze handeld goed. Ze geeft haar grenzen aan en zegt letterlijk tegen me:’ Pris, je zit niet goed. Laat het even. Word eerst maar oké en dan praten we wel verder.’ Hoe rot het op dat moment dan ook even voelt, het is wel het beste wat je kan doen. Ik klim er dan het snelst weer uit. Het heeft nog wel de hele avond geduurt, niet zo heftig meer, maar het rot gevoel bleef. Ik ben gaan slapen, sinds weken weer eens met medicatie. En dat was verstandig. Ik heb een goede nacht gehad en heb lang geslapen. En nu kan ik wel zeggen dat ik er weer ben. Gelukkig wel zeg!!

De episode was dus heftig, maar kort..Ik hoop dat de volgende lang uit blijft.

Lies, dank je wel…een betere vriendin kan ik me niet wensen!! x

Hoe ontstaat een Borderline Persoonlijkheids Stoornis.

Volgens de theorie van DGT ontstaat een BPS door twee factoren. De eerste factor is, dat mensen met deze diagnose in vergelijking met andere mensen van jongs af aan extra gevoelig en tempramentvol zijn. Ze reageren vrij sterk op wat er in hun omgeving gebeurt. Dit temprament, deze gevoeligheid, lijkt aangeboren te zijn. Waar sommige kinderen van nature heel stabiel zijn en niet al te grote emotionele schommelingen meemaken, zijn deze kinderen wisselender.

Opzich is dat niet zo’n probleem. er zijn erg veel kinderen die gevoelig zijn. Dit betekent dat ze in vergelijking met anderen sterker reageren op prikkels, op wat er om hun heen gebeurt en dat het wat langer dan bij anderen duurt voordat ze weer ‘in de ruststand’ zijn. Dit betekent dat zo’n kind in zekere zin emotioneel kwetsbaar is.

Het zal voor zo’n kind nog belangrijker zijnd dan voor andere kinderen om manieren te leren om zijn of haar emoties zelf weer af te zwakken.

Dus: de eerste factor die verantwoordelijk is voor het ontstaan van een BPS is de (aangeboren) emotionele gevoeligheid of kwetsbaarheid.

De tweede factor die een rol speelt, is dat die kinderen in hun ontwikkeling onvoldoende manieren geleerd hebben om die sterke emoties te hanteren. Kinderen leren vanaf heel jonge leeftijd allerlei manieren om emoties te hanteren en af te zwakken. Ouders helpen daarbij door ze bijvoorbeeld te troosten als ze verdrietig zijn of door met ze te praten als ze boos zijn. Op deze manier leert een kind langzamerhand om zichzelf te kalmeren. Zo leert een kind bijvoorbeeld dat het zichzelf kan troosten door iets leuks te doen als het verdrietig is.

Het kind leert hoe boosheid kan verminderen door erover te praten. Bij emotioneel kwetsbare kinderen is dat natuurlijk een moeilijker opgave dan bij kinderen die niet zo gevoelig zijn, omdat de emoties nu eenmaal heftiger zijn.

De ervaring is nu dat mensen uit de omgeving (ouders, opvoeders, school, etc.) vaak onvoldoende steun hebben kunnen bieden bij het ontwikkelen van een adequate manier om die heftige emoties te herkennen, te onderscheiden, te uiten en te hanteren.

Trauma’s zoals verlies van belangrijke anderen op jonge leeftijd, ernstige verwaarlozing, mishandeling en seksueel misbruik, kunnen de ontwikkeling verder schaden. Overigens is niet iedereen die later een diagnose BPS krijgt, in de jeugd mishandeld of misbruikt.

Dus: een BPS ontstaat door een aangeboren emotionele gevoeligheid of kwetsbaarheid. De omgeving heeft daar niet goed op kunnen reageren, met als gevolg dat de persoon onvoldoende vaardigheden geleerd heeft om emoties te kunnen hanteren.

Volgende keer het belangrijkste probleem: het hanteren van emoties.

Deze folder geeft informatie over de achtergronden en de werkwijze van Dialectische Gedrachstherapie (DGT), die verzorgd worden vanuit het Centrum Specialistische Behandelingen- Friesland (CSB-Friesland).

Het is een ambulante therapie, speciaal voor cliënten met een ernstige vorm van een borderline persoonlijkheidsstoornis (BPS), die uit onderzoek het meest effectief blijkt te zijn.

De doelgroep

Een diagnose BPS wordt gesteld als minimaal vijf van de volgende kenmerken van toepassing zijn:

• Krampachtig proberen te voorkomen om in de steek gelaten te worden;
• Een patroon van instabiele en intense relaties met andere mensen, waarbij wisselingen tussen idealiseren en kleineren optreden;
• Duidelijk en aanhoudend instabiel zelfbeeld en zelfgevoel;
• Impulsiviteit op gebieden die je kunnen schaden (geld verkwisten, onverantwoorde sex, misbruik van drugs of alcohol, vreetbuien, roekeloos autorijden);
• Regelmatig optredende suïcidale gedragingen , dreigingen of zelfbeschadiging;
• Instabiliteit van gevoel (bv periodes van grote somberheid, prikkelbaarheid of angst);
• Blijvend gevoel van leegte;
• Grote woede of moeite met kwaadheid te beheersen;
• Tijdelijk optredende achterdochtige ideeën of dissociatieve toestanden.

Mensen die een diagnose BPS hebben, hebben vaak de volgende problemen:

• Problemen met de identiteit. Het zelfbeeld wisselt sterk. De ene keer heb je het idee dat je de hele werled aan kan en een andere keer voel je je tot niets in staat. Vaak is er een gevoel van leegte;
• Problemen met het hanteren van relaties. Relaties zijn erg chaotisch. De ene keer voel je je erg met iemand verbonden, dan heb je weer de neiging om je terug te trekken. Vaak zijn mensen ook erg bang om in de steek gelaten te worden;
• Problemen met het hanteren van veel gevoelens. Dit betekent dat er heel sterk wisselingen van gevoelens optreden (boos, angstig, somber, verdrietig, blij) en dat die gevoelens moeilijk gecontroleerd kunnen worden;
• Problemen met het  hanteren van gedrag. Mensen met een BPS hebben vaak de neiging om gevaarlijke dingen te doen die schadelijk voor henzelf kunnen zijn (impulsief gedrag, zelfbeschadeging).

DGT is met name bedoeld voor mensen met een ernstige BPS, die regelmatig suïcidepogingen doen of die zichzelf vaak beschadigen. Uit onderzoek blijkt dat dergelijk gedrag in de loop van de behandeling afneemt.

De volgende keer blog ik over: Het ontstaan van een BPS.

Ik zou willen schrijven, heel veel willen schrijven. Maar waar ik nu over zou willen schrijven, dat kan gewoon niet. Het is te bizar. Een soap als GTST is er niks bij. Het hele verhaal maakt me raar en verdrietig… Maar plaatsen kan ik het niet. Ik vrees dan, dat het alleen maar erger word. Waarom ik dit dan tik? Misschien omdat ik lichtelijk gefrustreerd ben. Ik doe nu een aantal dingen om mezelf niet te verliezen. Kwaadheid en woede overheersen. Maar laat 1 ding duidelijk zijn. Het heeft helemaal niets met de thuis situatie te maken. Voordat er weer mensen zijn die van alles gaan speculeren. Dit is mijn blog en ik schrijf wat ik schrijven wil.

Op het moment gaat het verder best heel goed met me. Behalve dat ik me veel zorgen maak over bovenstaande issue. Het is iets waar we niet echt grip op lijken te krijgen. En vandaag ben ik moe, dan is het moeilijker er boven te staan. En krijgt een bepaald persoon me waar zij me hebben wil. En dat is jammer. Maar tot dus ver zie ik het allemaal goed! En dat hou ik zo. Mocht je dit lezen, dan weet je dat!! Je krijgt nog mij, nog die ander, kapot!! Wij weten hoe het zit, dat krijg je echt niet stuk. Jammer dat je zover gaat.

Ik vraag me af, waarom

Waarom al die leugens

Waarom al dat bedrog

Waarom je dit doet

Ik vraag me echt af waarom

Waarom ik

Waarom zij

Waarom wij

Waarom….

FUCK THE WORLD, FUCK THE FUCKING WORLD!!

Al een paar dagen niet geblogd. Niks voor mij eigenlijk, maar het lukte gewoon even niet. Ik heb het druk gehad en het gaat heel goed. Bijzonder goed eigenlijk, voor iemand die in zo’n situatie als ik verkeer.

Thuis gaat het prima, M. en ik laten elkaar lekker en dat is heel fijn. We doen dingen met de kinderen, eten samen en verder leiden we ons eigen leventje. En dat is heel relaxed. We doen alles rustig aan. En volgende maan gaat hij waarschijnlijk al ergens anders wonen.

De kinderen weten het inmiddels ook. Dat papa een ander huisje heeft, boven de winkel. Ze vinden het wel stoer, dan heb je twee huizen. Het eerste wat Tristan zei, was, dan kan ik fijn naast jou slapen, hè mama? hahaha. Zo fijn, die eerlijkheid. Maar ‘s avonds was hij toch wat verdrietig. Natuurlijk gaan ze het er moelijk mee krijgen, maar M. komt nog vaak hier. Ook om te eten. Zeker als het in het seizoen zo druk is. En waarom niet, we hebben geen ruzie. En zijn goeie maatjes.

Tja, en wat verder.. Ik hoor nog steeds medicatie te slikken, rustgevende, maar ik ben er stiekem mee gestopt. Had er geen zin  meer in om een zombie te zijn. Ik weet dat het misschien onverstandig is, maar ik voel me zo goed. Waarom zou ik mezelf dan vol stampen met pillen omdat een ander dat wil? Tuurlijk slik ik de AD wel, maar het liefst zou ik daar ook mee stoppen, maar dat kan niet zomaar. Dan word je ziek.

20 Februari heb ik een afspraak in Leeuwarden, dan gaan ze bekijken wat het beste voor me is. Op het moment heb ik echt zo iets van, ik ben oke, het is niet nodig. Ik heb nu even helemaal geen zin in intensieve therapiën. Juist omdat ik me zo goed voel. Dus ik twijfel, maar zal wel zien.

En verder, wat moet ik verder nog vertellen. Ik weet het zo even niet. Het gaat allemaal best voor de wind nu. Ook met Lisanne en mij gaat het weer heel goed, gelukkig!! Het is eigenlijk allemaal nog nooit zo goed gegaan in mn leventje.

Fijne zondag!

Mijn dag vandaag was lang en hangerig. Half 9 met de boot, T moest naar het ziekenhuis. Zelf moest ik om 15 uur bij het ggz zijn. En als je dan om 11uur al klaar bent met de kleine man, dan duurt het nog lang voor de half 6 boot weer gaat. M. en T. zijn eerder naar huis gegaan. Ik heb mijn nieuwe bril op gehaald..natuurlijk krijg ik meteen te horen, een echte potten bril!! En ik had niet anders veracht. Ik vind het zelf alleen meer een echte Pris bril, maar oké. Hij is wel uitgezocht door een echte pot Meer zal ik hier niet over zeggen.

Bij ggz ging wel oke, was lastig. Heb ook geen zin om er over te vertellen. 20 februari moet ik iig naar Leeuwarden.

En wat ik verder beleefd heb…wow…bizar…maar dat vertel ik een andere keer. Heb nu geen zin om te bloggen.